kiesstelsel

De algemene politieke beschouwing is nu alweer voorbij, maar iedereen die het gevolgt heeft kan het niet zijn ontgaan dat het debat vrij flets was. Zeker de 2de dag, waarop Balkenende het beleid mocht verdedigen, was erg saai een voorspelbaar. Wat gebeurde er namelijk de hele tijd? Een oppositiepartij droeg een onderwerp aan, en Balkenende zei:"daar hebben we het later wel over", wetende dat hij een kamermeerderheid achter zich heeft staan.

Dit is een direct gevolg van hoe een kabinet wordt gevormd.
Een korte samenvatting van hoe dat gaat. (Hier staat het iets uitgebreider)
Na de tweede kamerverkiezing praat de koningin als staatshoofd met de voorzitters van de eerste en tweede kamer en met alle lijsttrekkers om er achter te komen wat zij als mogelijke coalitie zien. Daarna stelt ze een informateur aan die ze een opdracht geeft om te onderhandelen met verschillende partijen om te kijken of die samen kunnen werken in een regering. In een verslag aan de koningin geeft de informateur advies, waarna zij een formateur aanstelt. De formateur is meestal ook de gewenste minster-president en komt vrijwel altijd uit de grootste politieke partij.
De formateur verdeeld de verschillende ministerposten over de coalitiepartijen.
Als dit is gebeurd wordt de minister-president aangesteld door de koningin.

Een aantal dingen vallen hier op. Ten eerste de sturende rol van de koningin in de kabinetsformatie. Alhoewel het misschien alleen om een formaliteit gaat, hoeft dat niet altijd zo te zijn. Wat gebeurt er als er een vorst met politieke aspiraties komt? Voorkom dat dit een probleem wordt en haal de ondemocratische koningin uit ons politieke bestel.
Ten tweede ligt de controle van het kabinet bij dezelfde instantie die dat kabinet ook neerzet. Net zoals je het keurmerk dat een kippeboer over zijn eigen eieren geeft moet wantrouwen moet je ook het parlement wantrouwen die een regering moet controleren waar het feitelijk al akkoord mee is gegaan. Tijdens de informatie wordt namelijk het regeerakkoord neergelegd bij de partijen die uiteindelijk ook in de regering gaan zitten. Deze keuren dat akkoord een keer goed, en worden daarna geacht zich naar dit vaak nog vage plan te voegen. Als een coalitiepartner uit de tweede kamer zich niet voegt naar de partijdiscipline komt al snel het vertrouwen in het geding wat het vallen van het kabinet tot gevolg kan hebben. De geschiedenis laat zien dat partijen die verantwoordelijk worden geacht voor het laten vallen van een kabinet de komende verkiezingen waarschijnlijk verliezen. Dit komt de kritischheid van het parlement niet ten goede.
Een voordeel van dit alles is dat je kabinet in principe daadkrachtig kan zijn en geen draagvlak meer voor zijn besluiten hoeft te zoeken in de tweede kamer. Die heeft deze namelijk al.

Het alternatief op deze vorm van kabinetsformatie zou een rechtstreeks gekozen president zijn. Deze wijst dan zelf zijn ministers aan. Het voordeel hiervan is dat, door de gescheiden tweede kamer en presidentsverkiezingen, de tweede kamer ook daadwerkelijk de regering kan controleren.
Als je hieraan ook een districten stelsel koppelt krijg je een parlement die niet slechts het partijbelang dient, maar het belang van de streek waar hij of zij gekozen is. Meer macht naar het volk.

Er zijn twee duidelijke gevaren aan een rechtstreekse presidents verkiezing. De eerste is dat, omdat de regering niet een automatische meerderheid heeft in de tweede kamer, deze niet zou daadkrachtig zou kunnen regeren.
Dat is misschien waar, maar er zijn twee dingen op aan te merken. Ten eerste zal het waarschijnlijk wel mee vallen, omdat het land toch geregeerd moet worden. Kabinetsvoorstellen zullen misschien eerder terug gestuurd worden om herschreven te worden, maar uiteindelijk moet er toch iets gebeuren. Ten tweede is het de vraag hoe erg een democratie gebaat is bij een daadkrachtige regering. Eindeloos overleg lijkt vaak tijdverspilling en frustrerend, maar leidt uiteindelijk wel tot goed onderbouwde plannen waar iedereen zich in kan vinden. De kans op grote fouten is stukken kleiner.
Het tweede gevaar wat aan een direct gekozen president kan kleven is dat het puur een populariteitsstrijd wordt en de burger niet kijkt naar de plannen van de presidentskandidaten. Nu vind ik dat ten eerste getuigen van een enorme minachting voor de burger (hoezo zou die alleen maar naar mooie gezichtjes kijken?) en verder is het een ontkenning van de realiteit. Nu al zijn onze tweede kamerverkiezingen verkapte presidentsverkiezingen. Veel mensen hebben aangegeven op het CDA of op de PvdA te stemmen om er voor te zorgen dat die partij het grootste zou worden zodat Balkenende dan wel Bos minister-president zou worden. Juist door het scheiden van de tweede kamer verkiezingen en presidentsverkiezingen geef je de mensen de kans om voor de tweede kamer te kiezen voor ideeen in plaats van personen.
Verder heeft een democratie een enorm zelfcorrigerend vermogen. Als de bevolking een fout maakt en een charismatische maar domme populist tot president verkiest die het land in de vernieling stort, kan deze dat maar voor hooguit 4 jaar doen. Daarna wordt deze niet herkozen. Het volk heeft geleerd, en kiest de volgende keer voor een verstandigere kandidaat. De democratie wint.

Om dus te komen tot een evenwichtigere sprijding van de macht in Nederland en om er voor te zorgen dat de tweede kamer daadwerkelijk het kabinet kan controleren is een rechtstreeks gekozen president de oplossing -alhoewel daar ook bezwaren aan kleven.

doorlopend project: BIER

Na een weekendje lekker zeilen met mijn lieve vrouw is het nu weer tijd voor een lekker biertje.

de Augustijn (8%)

De geur van een Augustijn is zuur, citroen-achtig. Hij heeft een volle, moutige smaak, maar is zeker niet te zoet. De zure tonen uit de geur komen ook in de smaak naar voren. Opvallend zijn ook de vrijkomende gasbelletjes waardoor ik het hele biertje wel wat van Icetea vind hebben.
Een aanrader.
Eindoordeel: 8

kernenergie

Het is tijd om een misverstand uit de wereld te helpen. Gister werd ik er weer mee geconfronteerd tijdens de algemene beschouwing. Mark Rutte droeg kernenergie aan als alternatief voor fossiele brandstoffen.

Kort en bondig, kernenergie is geen alternatief voor fossiele brandstoffen!
In een artikel uit 2006 gepubliceerd door de IAEA wordt gesteld dat er 4.7 miljoen ton uranium economisch te mijnen is. Wel wordt de totale mijnbare uranium hoeveelheid geschat op meer dan 35 miljoen.
Die 4,7 miljoen ton uranium zou volgens het zelfde rapport genoeg zijn om 85 jaar vooruit te gaan met het huidige gebruik van kern energie.
Volgens wikipedia zorgde kernenergie in 2005 voor 6% van de gebruikte energie

Een paar eenvoudige berekeningen laten zien dat 4.7 miljoen ton uranium slechts 5,1 jaar de voledige energie behoefte kan voldoen! De totale hoeveelheid mijnbare energie zou ons voor 38 jaar van energie kunnen voorzien.

Dus, nog een keer: kernenergie is geen alternatief voor fossiele brandstoffen!

Forum

Mijn site bestaat nu 2 dagen, en langzaam beginnen er reacties te komen op wat ik schrijf. Vet!
Nu moet ik zeggen dat ik de comment functie van dit blog niet echt de ideale manier vind om een discussie te voeren.
Daarom wil ik jullie allemaal uitnodigen om inhoudelijke reacties en commentaar te plaatsen op het forum.

Bedankt,
Mark

burgermeesters verkiezingen in Utrecht

Vandaag vond ik een oproepkaart voor het burgemeestersreferendum in Utrecht voor 10 oktober in mijn bus.
Nu ben ik zelf voor het rechtstreeks kiezen van de burgemeester omdat dat een stuk transparanter is dan aanstelling door de Kroon. Bovendien geloof ik dat mensen zelf kunnen besluiten wat goed voor hen is. Of in dit geval, wie er goed voor hun is. Dat hoeft niet door 'specialisten' bedacht te worden.
Een veel gehoord argument tegen een rechtstreeks gekozen burgemeester is dat het burgemeesterschap geen politieke maar bestuurlijke functie zou zijn. Nu heb ik even op postbus 51 gekeken, en daaruit komt naar voren dat de burgemeester een grote invloed heeft op het te voeren beleid.

• Als voorzitter van het college van burgemeester en wethouders kan de burgemeester zelf daar stukken agenderen en en zelf mee discusseren.
• Als voorzitter van de gemeenteraad kan de burgemeester ook zelf stukken op de agenda zetten, en daar over mee praten.
• De burgemeester is verantwoordelijk voor de handhaving van de openbare orde, en krijgt daar ook bevoegdheden voor. Ook heeft de burgemeester gezag over de politie en zit de burgemeester in de raad van bestuur van de brandweer.
  
• In sommige gemeente heeft de burgemeester daarnaast ook nog politieke portefeuilles. In Utrecht is dat het geval.
  

Burgemeesterschap is dus duidelijk wel een politieke functie.

Helaas is het burgemeestersreferendum geen rechtstreekse verkiezing. Dat kan ook nog niet, omdat daarvoor eerst de grondwet gewijzigd moet worden. Hoe gaat de aanstellingsprocedure dan wel in zijn werk?
Hier in Utrecht heeft de gemeenteraad eerst een vertrouwenscommissie in het leven geroepen. Deze heeft een advertentie gezet in de Staatscourant en de binnengekomen sollicitaties beoordeeld en kandidaten die zij geschikt acht uitgenodigd voor een gesprek. Aan de hand van dit gesprek draagt de commissie twee kandidaten voor aan de gemeenteraad, die deze goedkeurt en weer voordraagt aan de burgers door middel van het referendum.
Na dit referendum worden de twee kandidaten weer voorgedragen aan de commissaris van de koningin, die uiteindelijk een kandidaat aanstelt. Wel uit de gemeenteraad zijn voorkeur voor de door de kandidaat die het referundum gewonnen heeft.
Ben je de weg al kwijt? Ik wel.

Naast dat deze methode erg omslachtig is, zorgt het er ook voor dat de burgemeester vrijwel vanzelf uit de grootste partij uit de gemeente komt. Het is vast geen toeval dat beide kandidaten voor het burgemeesterschap uit de Partij van de Arbeid komen.
De kandidaten zijn Aleid Wolfsen en Ralph Pans. Naast dat ze allebei uit de PvdA komen, willen ze ook nog allebei vrijwel het zelfde, namelijk meer veiligheid en minder bureaucratie. Aleid wil verder meer dingen met de mensen besluiten en Ralph wil Utrecht ook groener, schoner en gezonder maken. Ralph geeft verder aan dat het enige verschil wat hij aan kan wijzen tussen hem en Aleid is, dat hij een 'doener' is.
Ik moet moeite doen om te zien waar ik nou eigenlijk tussen kies.

Het burgemeesterreferendum is dus een farce. Er wordt niet aan de burgers gevraagd een keuze tussen twee opties te maken. Ik ga dan dus ook geen keuze maken tussen de twee kandidaten, maar ik ga wel stemmen. Blanco. Als signaal dat ik wel degelijk wat te zeggen wil hebben over de aanstelling van de burgemeester.

Biologisch vlees

Al geruime tijd koop ik slechts biologisch vlees. Bovendien eet ik bij verreweg de meeste maaltijden geen vlees. Niet omdat ik het zo zielig voor beestjes vind, maar vooral omdat ik niet geloof in de duurzaamheid van de bio industrie. Op dit moment leven er meer dan 20 miljoen varkens in Nederland, en de meeste daarvan in Brabant. Het is een publiek geheim dat ons vee gevoerd wordt met vleesafval, of in elk geval dat het voer vol zit met allemaal hormonen en medicijnen. Het is dan ook geen wonder dat de bio industrie constant geteisterd wordt door ramp na ramp. Denk hierbij aan de uitbraak van de varkenspest in 1997 in de Peel. 9 Miljoen varkens werden toen geruimd. Enorme kosten voor de samenleving.
Dat moet wel komen door de bio industie. Of niet?
Gister las ik een recensie door Peter Koolmees van het boek 'strenge wetenschappelijkheid en practische zin' over 100 jaar veterinair onderzoek. Daarin stelt hij dat de veeziekten helemaal geen uitwas zijn van de huidige bio industrie, maar dat we altijd last hebben gehad van veeziekten. Of dat ook op deze schaal zo is, wordt in het midden gelaten.
Toch, dit heeft me wel even aan het twijfelen gezet: is het wel zinnig om slechts biologisch vlees te eten?
Al vrij snel kwam ik tot de conclussie dat ik nog steeds achter mijn besluit sta om alleen biologisch vlees te eten. Daarvoor zijn twee redenen:

• Op dit moment wordt de Nederlandse (Europese) landbouw zwaar gesubsidieerd. Het vlees wat wij kopen kopen wij ver onder de marktwaarde, en het vlees wat wij te smerig vinden om te eten, zoals kippenruggetjes, dumpen we in Afrika, waar het goedkoper verkocht wordt dan het lokale vlees. Biologisch vlees is duurder en benaderd zo beter de werkelijke prijs van vlees.
• De ecologische voetstap van Nederland is veel groter dan Nederland zelf. In andere woorden, Nederland gebruikt meer land dan we zelf voor handen hebben. Wij gebruiken meer water dan er in Nederland neer regent, wij gebruiken meer graan dan er hier groeit. Dit is natuurlijk geen houdbare situatie. De wereld raakt zo uitgeput. Biologisch vlees helpt op twee manieren de ecologische voetstap te verkleinen.Doordat het land minder intensief gebruikt wordt en doordat biologisch vlees duurder is en er dus minder van geconsumeerd wordt.

Beide argumenten stoelen hevig op duurzaamheid. Beide argumenten zijn voor mij goed genoeg om de bio industrie te mijden.